Innlenda getraunin var fólki greinilega ofraun. Lagið var “að sjálfsögðu” Halim-Al með Sólstrandagæjunum. Söngvari og aðalsprauta þeirrar hljómsveitar var Jónas Sigurðsson. Hann gaf út diskinn “Þar sem malbikið svífur mun ég dansa” í janúar á þessu ári (leiðréttið mig ef ég er að segja einhverja vitleysu).

Ég mæli með að þið hlýðið á þessa plötu, en ég vara ykkur við; ekki búast við sólstrandagæjafíling af henni. Þetta er ekki partýplata einsog sú fyrri, heldur alvöru stöff. Hægt er að hlusta á plötuna á vefsíðu hennar www.jonassigurdsson.com

Ég samþykki ekki að þetta hafi verið of erfið getraun. Þær sem á eftir koma verða a.m.k. ekki mikið auðveldari.

kv.
E

[ Smá leiðrétting, platan kom út fyrir áramót. Ég hefði betur lesið aftur yfir þennan dóm áður en ég fór að skrifa vísbendingar...  sorrí sorrí ]