Þann 3. janúar fyrir nákvæmlega ári síðan, fékk ég símhringingu sem ég á aldrei eftir að gleyma. Mamma hringdi og tilkynnti mér að Jón frændi minn væri dáinn. Verri fréttir gat ég ekki fengið. Í dag ætla ég að kveikja á kerti í minningu hans.
Það er svo margt sem kemur upp í hugann þegar ég hugsa um Jón, t.d. “körfuboltavöllurinn” við Norðurgarð í Keflavík, leikvöllurinn fyrir neðan Nónvörðu, hjólið hans (sem Jón eða Stebbi kenndur mér að hjóla á), jafnvægislistir á grindverkinu hjá ömmu og afa, móinn á bakvið húsið hjá ömmu og afa, Fiat Uno – fyrsti bíll Jóns sem var fyrsti bíll sem ég keyrði og eignaðist síðan, Hondan sem Jón keypti síðar (til að vera eins töff og bróðir sinn), Systrastapi, sumarhús ömmu og afa (og Gests), brotajárnshaugurinn í námunda við bústaðinn, “náin kynni” af Skaftá… ég gæti talið endalaust upp. Sem betur fer á ég þessar minningar. Þær eru stór hluti af mér.
Ég man líka eftir þegar Jón og Sússa komu í heimsókn og sögðu mér að þau væru að fara að gifta sig, ég hélt að Jón væri að grínast, hann var alltaf að grínast í mér.
Ég man líka að hann hét mér bjórbretti ef Man. Utd. ynni deildina eitt tímabilið. Svo komst ég að því að brettið hafði átt að vera passlega stórt fyrir eina dós. Jón þoldi ekki mitt lið en hélt sjálfur með Tottenham.
Ég man eftir því að hann átti það til að svara einkennilega í símann, t.d. svaraði hann “steypustöðin” og viðkomandi (sem var gjarnan mamma hans) afsakaði sig og lagði á. Augnabliki seinna hringdi síminn aftur. Þetta var mjög skemmtilegt þegar gömlu gráu skífusímarnir voru það eina sem var í boði. Hann átti það líka til að hringja og þykjast vera einhver annar, en tæknin kom upp um hann þegar númerabirtar urðu almennir.
Ég man líka eftir að hafa búið í næstu íbúð við hann og synir okkar léku sér saman.
Nú er ár liðið síðan hann lést og hans er sárt saknað. Börnin hans hafa misst mikið. Amma þeirra (Bogga mamma Jóns) lést 16 janúar 2002, Jón pabbi þeirra lést 3. janúar 2007 og í gær 2. janúar 2008 var Valur pabbi Sússu jarðsettur, en hann lést 24. desember 2007.
Sússa, Ástþór Ingi og Berglind eiga samúð mína alla.
kveðja
Elli
ps. Ef þið eigið einhverjar minningar sem þið eruð til í að deila, endilega skrifið þær hér í athugasemdakerfið.
Jah, veit svei mér ekki hvað segja skal.. ótrúlegt og sorglegt hvað sumir þurfa að ganga í gegnum á meðan aðrir sigla ljúft í gegnum lífið..
En sem betur fer eru minningarnar það sem fólk heldur eftir og varðveitir. Þó það komi aldrei í stað fráfallinna, þá er ljúft að hafa ylinn af þeim..
Bestu kveðjur og gleðilegt ár elsku Elli..
By: Linda on fim, 3. jan, 2008
at 8:04 pm
Fallegt að lesa hvað þú skrifar um Jón frænda okkar, mér finnst að hann hafi átt allt annað skilið en að fara svona, en enginn ræður sínum næturstað. Takk Elli minn,fyrir þassa fallegu minningu.
Bestu kveðjur til þín og þinnar fjölskyldu og megi árið 2008 vera þér gjöfult og gott.
Kalli frændi.
By: Karl Taylor ( Kalli ) on sun, 6. jan, 2008
at 12:31 am
Ég sendi hlýjar hugsanir og kveðjur til þín og þinna
Kveðja
Steinunn
By: Steinunn on sun, 6. jan, 2008
at 8:48 pm
Takk fyrir mig.
Ég var að vona að einhver hefði einhverju við þetta að bæta. Best að ég bæti einni minningu við áður en ég skrifa nýjan pistil.
Þegar ég las kveðjuna frá Kalla hér að ofan, þá mundi ég eftir að við Jón áttum eitt sinn að þurrka ryk af appelsínugulu bjöllunni hans afa (að utan!). Við vorum bara guttar og þetta var eflaust góð leið til að láta okkur hafa eitthvað fyrir stafni. Þegar við vorum búnir að puða í einhverja stund kom Kalli frændi til ömmu og afa. Þegar hann sá hvað við vorum að gera, ítrekaði hann að við þyrftum að gera þetta almennilega (ég sé glottið fyrir mér).
Næsta færsla verður hversdagsleg.
Kv.
E
By: ellipe on sun, 27. jan, 2008
at 2:03 pm